Na twee dagen Buenos Aires vonden we het eigenlijk wel genoeg. Het is er super druk, en eigenlijk best `westers´ waardoor we nou niet echt het gevoel kregen van ´ah, lekker er even tussenuit naar de andere kant van de wereld´, dus besloten we om de bus te pakken naar een van de badplaatsen van Argentinie: Villa Gessel. BA ligt dan wel aan zee, voor het strand moet je toch een 6 uur duurende busrit overhebben, maar de bussen hier zijn zo luxe dat dat echt no problemo is. We zijn hier nu al twee dagen aan het chillen en dat bevalt erg goed. Het lukt ook al steeds beter om ons aan de dagindeling van de vakantievierende Argentijnen aan te passen: uitslapen tot een uur of drie, naar het strand gaan (...en lezen! thx voor alle mooie boeken die we hebben gekregen!), om en uurtje of 10 ´s avonds eten en dan feestvieren tot de hele vroege uurtjes. Villa (spreek uit: bizja) Gessel is een klein salou-achtig plaatsje waar in de zomer (nu dus) de hele nacht van alles te beleven is, zelfs de winkeltjes zijn ´s nachts open! Het hele leven is hier ongeveer een halve dag verschoven, zo gaat bijv de supermarkt, na ´s ochtends even open te zijn geweest, pas om half 6 ´s avonds weer open.Gister rond een uur of 6 ´s ochtends liepen we terug naar ons hostel en raakten we aan de praat met een groepje Argentijnen en zij vroegen ons waar we heen gingen, ze keken heel vreemd toen we zeiden dat we gingen slapen, want echt, hier gaan ze op dat tijdstip nog gewoon een paar uurtjes door!
Vandaag is onze tweede dag in BA. Het ontbijt hebben we maar overgeslagen om toch een beetje bij te slapen van die twee gemiste nachten hiervoor (ja paul, ik heb nog tot 05.15 uur ingepakt!). Om een uurtje of 12 zijn we op pad gegaan. Eerst een lekker ontbijtje gehaald in de supermarkt en -net zoals de meeste Argentijnen- in het park opgegeten. In deze dingen kunnen we ons vrij makkelijk aanpassen, want ja: andere cultuur, andere gewoontes :-). Je weet dat die er zijn en je leest ze zelfs letterlijk in de lonely planet (oftewel onze bijbel hier), maar als je het zelf meemaakt is het toch wel ff gek... Zo zijn we vandaag naar het hospital gegaan om mijn laatste hepatitus B prik te halen. Dit heeft -uiteraard- uiteindelijk de hele middag in beslag genomen, maar we wilden hoe dan ook vandaag die prik, eerder zouden we niet weggaan. Na een paar keer doorgestuurd te zijn en aan drie verschillende mensen ons verhaal uitgelegd te hebben, kwamen we bij de dokter uit die ons het recept zou geven. En daar was het dan: ik stak mijn hand uit om hem gedag te zeggen en hij zoende ons allebei vol op de wang! Een beetje beduusd (ik bedoel, tis toch je dokter!) gingen we na 2 minuten weer weg met een krabbel op een papiertje en werd hetzelfde ritueel herhaald. Daarna hebben we de prik gehaald ´en´ zei de prikmevrouw met een glimlach ´ik heb er een un poco yellow fever bijgedaan...´ eh ok, bedankt? Nou ja, als die hepatitus er maar goed ingespoten is, dan is het allemaal best. En, ik denk dat het is om ons helemaal in te burgeren in ZA, maar we komen net terug van een restaurant waar we heerlijk gegeten hebben en waar we met de ober ons eerste spaans geoefend hebben en nadat hij onze tip al niet aan wilde nemen omdat we zo leuk gepraat hadden, was het ook hier blijkbaar heel normaal om elkaar gedag te zeggen met een kus. So lets integrate: voor jullie allemaal un beso muy grande! :-)